zPlusami.pl Jedyna taka społeczność

Blog

Naprawdę Szybkie Podsumowanie — IAS 2011, Rzym

Właśnie wróciłem z IAS 2011. Poniżej przedstawiam Naprawdę Szybkie Podsumowanie spotkania, z góry przepraszając za brak organizacji i (co jeszcze bardziej prawdopodobne) opuszczenie ważnych rzeczy.  Dla celów informacyjnych, pod tym adresem są dostępne streszczenia online. Myślę, że ten sam link znajduje się na stronie internetowej spotkania, ale jakoś nie mogę go znaleźć.

  1. Całe 052, przez cały czas. To przełomowe badanie było szeroko omawiane podczas konferencji, i przedstawiono kilka prezentacji na jego temat (a publikacja na jego temat została zamieszczona tego samego dnia w NEJM; tu można znaleźć komentarz Journal Watch). Bardzo interesujący fakt: do jedynego stwierdzonego zakażenia u osoby, której partner został objęty wczesną terapią doszło prawdopodobnie przed supresją wirologiczną. Na koniec serii rozmów na temat badania – dotyczących głównego wyniku, szczegółów dokumentowania powiązań wirusowych oraz wyników klinicznych, immunologicznych i wirologicznych – badacze (pod kierownictwem Mike’a Cohena) otrzymali owację od widowni na stojąco. Zasłużenie (Na marginesie: Czy kiedykolwiek informowali uczestników, że zakażenie HIV wiązało się z partnerem żyjącym z HIV? Myślę, że nie, ale…)
  2. Co z terapią prewencyjną – PrEP? Wyniki dwóch korzystnych badań (tu znajduje się streszczenie jednego, a tu slajdy dotyczące drugiego) zostały opublikowane tuż przed konferencją, a dalsze informacje zaprezentowano zaraz po danych dla badania 052. Ważne badania? Tak. “Zmieniające zasady gry” dla praktyki klinicznej, jak 052? Chyba nie.
  3. Dolutegrawir zapowiada się naprawdę dobrze. Dane z 48 tygodnia ze stosunkowo dużego badania fazy II u pacjentów wcześniej niepoddawanych terapii pokazują stopień supresji około 90%, brak widocznej toksyczności oraz – co zadziwiające – brak oporności na inhibitory integrazy dla przypadków braku odpowiedzi wirologicznej. Czy dolutegrawir mógłby działać w tym kontekście jak wzmocniony inhibitor proteazy? Ten mądry gość tak uważa. W opracowywaniu leków przeciw HIV wystąpił niezwykły zbieg okoliczności, gdyż  dolutegrawir wydaje się robić to samo z hamowaniem wydzielania kreatyniny (podnosząc więc poziom kreatyniny w surowicy bez obniżania współczynnika GFR) co kobicystat.
  4. Pozostając przy temacie inhibitorów integrazy, przyjmowany raz dziennie elwitegrawir nie jest „gorszy” od raltegrawiru w przypadku pacjentów poddawanych wcześniej terapii. To dobra wiadomość, ponieważ badanie II fazy dla elwitegrawiru było wysoce problematyczne, analizując wstecznie, ze względu zarówno na problemy z dawkowaniem, jak i brak aktywnego leczenia podstawowego. Należy zauważyć, że w niniejszym badaniu fazy III  elwitegrawir podawano z inhibitorem proteazy wzmocnionym ritonawirem, a nie kobicystatem. A wymawiane z włoskim akcentem słowo kobicystat brzmi niesamowicie.
  5. Jakieś inne obiecujące badania nowych leków? Być może – lersiwiryna, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, miała wyniki niemal tak dobre, jak efawirenz w niniejszym badaniu fazy II. Ponieważ badania fazy II zazwyczaj są stosunkowo małe, wszelkie sygnały dotyczące gorszej skuteczności są z konieczności istotne.
  6. W podobnym tonie, schemat dwóch leków ATV/r i marawiroc raz dziennie był (ponownie) niemal tak dobry, jak ATV/r + TDF/FTC. Dokładniej: Więcej przypadków hiperbilirubinemii w grupie  przyjmującej marawiroc oraz więcej przypadków wiremii na niskim poziomie. Ponieważ populacja musi mieć  liczbę komórek CD4 > 100 i wirus R5, poprzeczki nie wystawiono zbyt wysoko dla  skutecznego leczenia. Czy dla optymalnej wydajności niezbędne są trzy leki, niezależnie od sytuacji?
  7. Dane z 96 tygodnia dotyczące TDF/FTC + rilpiwiryna pokazują zasadniczo to samo, co widzieliśmy w tygodniu 48 (opublikowane w tym wydaniu magazynu The Lancet): Więcej przypadków braku odpowiedzi wirologicznej dla rilpiwiryny (zwłaszcza przy wysokim mianie wiremii), ale więcej problemów związanych z tolerowaniem/lipidami w przypadku efawirenzu. W toku jest badanie otwarte dwóch opcji stosowania jednej pigułki wykorzystującej te leki — Atripla (TDF/FTC/EFV) w porównaniu z tzw. B-tripla (TDF/FTC/RPV).
  8. Co się wydarzy, jeżeli weźmiesz 311 pacjentów w stanie stabilnym przyjmujących ABC/3TC + wzmocniony inhibitor proteazy i wybierzesz losowo połowę z nich do zmiany NRTI na TDF/FTC? Tak, poprawiają się lipidy, a oszacowany GFR ulega pogorszeniu, ale stwierdzono jeszcze coś zaskakującego: mniejszą ilość przypadków braku odpowiedzi wirologicznej (3, w porównaniu z 11). Wszystkie przypadki braku odpowiedzi wirologicznej były na niskim poziomie, ale być może wyniki mówią nam coś o względnej mocy tych dwóch kombinacji NRTI.
  9. Od jakiegoś czasu wiemy, że terapia na bazie tenofowiru zmniejsza gęstość mineralną kości w większym stopniu niż porównywalne środki, ale jakie są następstwa kliniczne? W niniejszym dużym badaniu w oparciu o VA, ekspozycja na tenofowir została powiązana z niewielkim, ale statystycznie istotnym ryzykiem wystąpienia osteoporotycznych złamań (współczynnik zagrożenia po skontrolowaniu wszystkiego wynosił 1,12).
  10. Czy wzmocniony inhibitor proteazy zwiększa ryzyko wystąpienia chronicznej niewydolności nerek? Być może niektóre z nich – w szczególności ATV/r i LPV/r – tak, według trzech niniejszych badań (jeden, dwa – streszczenie mówi o DRV/r, poster nie – oraz trzy). Czy jest on sterowany poprzez ich wpływ na stężenie tenofowiru, czy za pomocą innych mechanizmów?
  11. Leczenie ostrego zakażenia HIV przez 48 tygodni opóźniało spadek ilości komórek CD4 bardziej, niż leczenie jedynie przez 12 tygodni, lub całkowity brak terapii. Wirusowy „Punkt nastawczy” po przerwaniu terapii również był niższy w grupie terapii trwającej 48 tygodni, z większymi korzystnymi skutkami obserwowanymi w przypadku, gdy terapię rozpoczęto w niewielkim odstępie czasu po serokonwersji. Ponieważ była to próba randomizowana oraz ponieważ przerwanie terapii wyglądało bardzo niedobrze w każdym z najnowszych badań, czy jesteśmy gotowi uznać, że wszyscy pacjenci z ostrą postacią zakażenia HIV powinni być poddani terapii? Myślę, że jesteśmy bardzo blisko, jeżeli już nie osiągnęliśmy tego punktu.
  12. Czy wynik terapii “CPE” (skuteczność penetracji ośrodkowego układu nerwowego) poprawi funkcje neuropsychologiczne? Nie, według niniejszego badania. Dane w tym zakresie są tak sprzeczne, że trzeba chyba być mistrzem w rozwiązywaniu testów neuropsychologicznych, aby chociaż zapanować nad informacjami z badań.
  13. Ponieważ obecnie stopniowo odstępuje się od stosowania d4T, wszystkie cztery zalecane przez WHO wstępne schematy przyjmowania leków obejmują  tenofowir, 3TC lub FTC, oraz albo efawirenz lub newirapinę. Zgodnie z niniejszą prezentacją, terapia TDF/3TC/NVP może nie być optymalne, ze względu na wysoki odsetek braku reakcji wirusowej i pojawiającej się lekooporności (zwłaszcza K65R). Biorąc pod uwagę, że jest to najpewniej najtańsza terapia, a więc istnieje największe prawdopodobieństwo, że zostanie powszechnie wdrożona, niezwykle istotne jest potwierdzenie jej skuteczności.

Autor: dr n.med. Paul E. Sax, z Journal Watch

źródło: The Body
28 lipca 2011 r.

KiepskieTakie sobieMoże byćBardzo dobreSuper (1 głosów, średnia: 5,00 na 5)
Loading ... Loading ...

Dodaj komentarz

© 2009 zPlusami.pl All Rights Reserved. Podziękowania
korzystanie z serwisu oznacza akceptację Regulaminu
AIDS i HIV
Serwis społecznościowy dla ludzi z HIV i chorych na AIDS. Dołącz do społeczności HIV, AIDS.
AIDS - (Acquired Immunodeficiency Syndrome) - Zespół nabytego niedoboru odporności - Jak zapobiegać, zarażeni HIV, Metody leczenia HIV i AIDS to wszystko w zPlusami.pl
HIV I AIDS to już nie tematu tabu! Nie obawiaj się o tym rozmawiać! Poznaj ludzi takich jak ty i zawiązuj znajomości! Tu znajdziesz wszystko o HIV i AIDS
Do twoje dyspozycji oddajemy - Forum HIV i Forum AIDS. Tematyczne grupy w których dowiesz się i spotkasz wartościowych i pozytywnych ludzi. Grupy AIDS i dużo artykułów o AIDS i HIV.
Polecamy: Wise | Blog IT |