zPlusami.pl Jedyna taka społeczność
Szukane słowo:
Znaleziono 1 hasło pasujących do zapytania HAART
HAART
HAART (ang. highly active antiretroviral therapy) - wysokoaktywna terapia antyretrowirusowa. Nazwa nadana schematom właściwym dla leczenia zakażenia HIV, których zastosowanie w 1996 r. przyniosło dostateczne wyniki. HAART to terapia antyretrowirusowa stosowana w przypadku zakażenia HIV, w której podstawową zasadą jest stosowanie kombinacji co najmniej trzech leków przeciwretrowirusowych w kombinacji zalecanej przez światowych ekspertów (schemat podstawowy: dwa nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy plus jeden nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy albo dwa nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy plus jeden inhibitor proteazy).
Celem terapii jest długofalowe zahamowanie replikacji HIV. Wirusa (HIV) cechuje zdolność do szybkiego wytwarzania mutacji, prowadzących do oporności na stosowane leki antyretrowirusowe. Wobec czego monoterapia szybko staje się nieskuteczna - bardzo szybko zostają wyselekcjonowane zmutowane wirusy, które wskutek mutacji są oporne na stosowany lek. W przypadku pierwszego, skutecznego leku, zydowudyny, po około roku stosowania obserwowano pojawienie się populacji HIV opornego na ten lek i utratę skuteczności terapeutycznej tego preparatu. Stosując równocześnie trzy leki antyretrowirusowe zmniejsza się szansę, że w wyniku mutacji powstanie rodzina wirusów równocześnie oporna na trzy jednocześnie stosowane leki. Podobne podejście współcześnie stosuje się w terapii gruźlicy. Tu też obowiązuje terapia wielolekowa. Zmiana schematu leczenia następuje na skutek: objawów niepożądanych, pojawienia się odporności wirusa na leki oraz w przypadku braku współpracy z pacjentem.
W Polsce leki antyretrowirusowe są dostępne bezpłatnie w Poradniach Nabytych Niedoborów Immunologicznych. Terapia jest refundowana w Polsce i innych państwach Unii Europejskiej.
Zalety HAART
  • zahamowanie replikacji wirusa, aż do stanu niewykrywalności, dostępnymi obecnie testami
  • umożliwienie odbudowy układu immunologicznego, wzrost liczby limfocytów CD4
  • zmniejszenie ryzyka infekcji innych osób w przypadku ekspozycji

Wady HAART
  • brak możliwości całkowitej eliminacji wirusa
  • pojawienie się lekooporności HIV
  • koszty

Powikłania terapii, skutki uboczne
Terapia HAART niesie za sobą ryzyko wielu powikłań, w rzadkich przypadkach są na tyle poważne, że uniemożliwiają kontynuację leczenia. Mogą być zwalczane poprzez zastosowanie specyficznej dla danego pacjenta kombinacji leków. Krótkoterminowe skutki uboczne HAART obejmują: biegunka, ogólne złe samopoczucie, przewlekłe zmęczenie, problemy ze snem.
Ich pojawienie się spowodowane jest dostosowaniem się organizmu pacjenta do nowych leków. Zwykle ustępują po kilku tygodniach. Istnieją także długoterminowe skutki, znacznie rzadsze, spowodowane głównie interakcją leków i układu immunologicznego. Do najważniejszych zalicza się: zespół lipodystrofii, kwasicę mleczanową, oporność na insulinę, dyslipidemię, działania hepatotoksyczne.
Pomimo wysokich kosztów leczenia i powikłań z nim związanych, terapia HAART jest najlepszą znaną obecnie metodą walki z HIV. Poprzez zahamowanie progresji choroby oraz umożliwienie odbudowy układu immunologicznego ogranicza ona ilość powikłań związanych z naturalnym przebiegiem choroby. Zmniejsza przez to ilość hospitalizacji chorych oraz wydłuża czas ich życia, poprawiając równocześnie jego komfort. Zgodnie z wyliczeniami ekspertów, terapia HAART jest tańsza niż koszt leczenia chorób spowodowanych przez HIV/AIDS.
Najnowsze leki pozwalają na przeżycie ok. 45 lat od momentu rozpoczęcia terapii[3].
Kryteria nieskuteczności HAART
  • niewystarczające zmniejszenie wiremii w okresie 4-8 tygodni od rozpoczęcia terapii
  • utrzymywanie się wykrywalnego poziomu RNA HIV w osoczu po upływie 4-6 miesięcy od rozpoczęcia leczenia
  • ponowne pojawienie się RNA HIV w osoczu po początkowej supresji wiremii do wartości niewykrywalnych
  • kliniczny postęp choroby (wystąpienie zakażenia oportunistycznego, zwłaszcza gdy terapia nie dała również zadowalających efektów w badaniach wirusologicznych).

Istnieją (dostępne terapeutycznie; są zarejestrowane jako leki) cztery rodzaje leków antyretrowirusowych: Inhibitory proteazy , nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy i nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy oraz inhibitory wejścia. Trzy pierwsze grupy leków działają po wniknięciu wirusa HIV do komórki. Natomiast inhibitory wejścia uniemożliwiają wniknięcie wirusa HIV do komórki limfocytu CD4.


Opracowane dzięki: zPlusami.pl

L O S O W E   H A S Ł A
Możesz pomóc nam ulepszyć słownik. Wystarczy że klikniesz słowo które widzisz pod spodem. I uzupełnisz opis.
© 2009 zPlusami.pl All Rights Reserved. Podziękowania
korzystanie z serwisu oznacza akceptację Regulaminu
AIDS i HIV
Serwis społecznościowy dla ludzi z HIV i chorych na AIDS. Dołącz do społeczności HIV, AIDS.
AIDS - (Acquired Immunodeficiency Syndrome) - Zespół nabytego niedoboru odporności - Jak zapobiegać, zarażeni HIV, Metody leczenia HIV i AIDS to wszystko w zPlusami.pl
HIV I AIDS to już nie tematu tabu! Nie obawiaj się o tym rozmawiać! Poznaj ludzi takich jak ty i zawiązuj znajomości! Tu znajdziesz wszystko o HIV i AIDS
Do twoje dyspozycji oddajemy - Forum HIV i Forum AIDS. Tematyczne grupy w których dowiesz się i spotkasz wartościowych i pozytywnych ludzi. Grupy AIDS i dużo artykułów o AIDS i HIV.
Polecamy: Wise | Blog IT |