zPlusami.pl Jedyna taka społeczność

Blog

Odżywianie cześć 2.

Utrzymywanie zdrowej wagi

Utrzymywanie właściwej wagi jest tak samo ważne dla osób żyjących z HIV, jak dla każdej innej osoby. Nadwaga lub niedowaga może spowodować kłopoty ze zdrowiem.

Utrzymywanie zdrowej wagi polega na zbilansowaniu energii pobieranej i energii wykorzystywanej. Jeżeli zjadasz więcej energii (kalorii) niż zużywasz, najprawdopodobniej przytyjesz. Z drugiej strony, jeśli spalasz więcej kalorii niż zjadasz, najpewniej schudniesz. Ustalenie właściwej równowagi pozwala na osiągnięcie i utrzymywanie właściwej masy ciała.

Ustalenie swojego indeksu masy (BMI) daje przybliżone pojęcie, na ile prawidłowa jest Twoja waga. Wskaźnik ten wylicza się biorąc pod uwagę wzrost i wagę. BMI mieszczący się w zakresie pomiędzy 18,5 a 25 jest uznawany za mieszczący się w prawidłowym zakresie. Użyteczne narzędzie pomagające w wyliczeniu BMI znajduje się na stronie Instytutu Żywności i Żywienia http://www.izz.waw.pl/index.php.

Nadwaga

Powszechnie stosowane obecnie leki przeciw HIV w dużo mniejszym stopniu mogą spowodować zmiany masy ciała (lipodystrofię) niż działo się to w przypadku starszych leków. Tak więc w przypadku, gdy zaobserwujesz wzrost masy ciała i gromadzenie się miękkiej tkanki tłuszczowej w okolicach brzucha lub innych części ciała, najpewniej jest to zwykły tłuszcz związany z jedzeniem zbyt wiele i zbyt małą ilością ćwiczeń. Tak naprawdę otyłość staje się coraz powszechniejszą przypadłością osób żyjących z HIV.

O otyłości mówimy, kiedy dana osoba ma zbyt dużą masę w stosunku do swojego wzrostu. Osobę z BMI przekraczającym 30 uznaje się za otyłą.

Może to spowodować wiele problemów ze zdrowiem, jak na przykład cukrzycę typu 2 (chorobę spowodowaną przez nadmiar glukozy we krwi), nadciśnienie i choroby serca (patrz część Choroby związane ze zmianami metabolicznymi i starzeniem) oraz zwiększone ryzyko wystąpienia niektórych rodzajów nowotworów.

Nadwaga lub otyłość mogą skrócić przewidywaną długoś życia nawet o sześć do siedmiu lat. Otyłość leczy się poprzez odchudzanie, na które zazwyczaj składa się zdrowa dieta o kontrolowanej liczbie spożywanych kalorii i zwiększenie ilości ruchu. Może to oznaczać konieczność dokonania radykalnych zmian stylu życia, jednakże dostępne jest wiele źródeł wsparcia. Porozmawiaj ze swoim lekarzem prowadzącym, który skieruje Cię do właściwego specjalisty.

W niektórych przypadkach bardzo poważnej otyłości, kiedy niemożliwa jest utrata wagi w żaden inny sposób, możliwe jest przeprowadzenie operacji chirurgicznej. Jak każda inna operacja, wiąże się z nią określone ryzyko, i nie każdy kwalifikuje się do takiej ingerencji.

Niedowaga

Zbyt niska masa ciała może osłabić Twój układ odpornościowy, spowodować problemy z kośćmi oraz brak energii.

Jeżeli stwierdzisz nieplanowany spadek masy ciała, zwłaszcza, jeśli towarzyszą mu objawy takie, jak biegunka, wymioty, gorączka lub bóle, poinformuj o tym swojego lekarza, aby można było sprawdzić możliwe przyczyny. Więcej informacji na temat utrzymywania właściwej masy ciała w przypadku choroby można znaleźć w dalszej części niniejszej ulotki (patrz część Unikanie i radzenie sobie z utratą wagi).

Utrzymywanie wagi

Co i w jaki sposób jesz, może wpłynąć zarówno na masę Twojego ciała, jak i na poziom tłuszczy i cukrów we krwi.

Obecnie dostępna jest szeroka oferta porad i pomocy, ułatwiająca ustalenie właściwego odżywiania i wybór zdrowszego trybu życia, pomagającego zrzucić kilogramy lub utrzymać właściwą wagę. Możesz zacząć od informacji dostępnych na stronie Instytutu Żywności i Żywienia, http://www.izz.waw.pl/ lub np. na portalu: http://www.wygrajznadwaga.pl/dietetyk2.php.

Właściwe odżywianie przy niskim budżecie

Jeżeli masz problemy finansowe, które utrudniają zakup jedzenia, zwłaszcza jedzenia potrzebnego przy specjalnej diecie, Twój lekarz może skontaktować Cię z organizacjami świadczącymi pomoc. Użyteczne porady odnośnie oszczędzania i ostrożnych zakupów można również znaleźć, na przykład, na stronie http://budzet-domowy.wieszjak.pl/tanie-zakupy

Poniżej przedstawiamy kilka podpowiedzi pomocnych w robieniu odpowiednich zakupów i stosowaniu właściwej diety, bez wydawania dużych kwot:

  • Małe sklepy i sklepy lokalne są zazwyczaj droższe od dużych supermarketów.
  • Wiele supermarketów oferuje duże opakowania żywności o długim terminie przydatności do spożycia (np. ryż) po cenie kilograma niższej niż w przypadku mniejszych opakowań. W ten sposób w dłuższym okresie czasu można zaoszczędzić sporo pieniędzy. Możesz kupować większe opakowania ryżu i mąki wspólnie z przyjacielem lub sąsiadem.
  • Duże supermarkety posiadają „ekonomiczne” linie wyrobów, pozwalające obniżyć koszty zakupów rzeczy wykorzystywanych codziennie. Często można również zaoszczędzić kupując owoce, warzywa i pozostałe podstawowe produkty żywnościowe w tańszych supermarketach.
  • Należy sprawdzać terminy przydatności do spożycia – czasem żywność, której pozostał krótki czas przydatności będzie miała obniżoną cenę, zwłaszcza pod koniec dnia. Ale zawsze upewnij się, że będzie można ją wykorzystać, zanim się przeterminuje.
  • Wyszukuj specjalne oferty dla żywności, którą można długo przechowywać, takiej, jak makarony, ryż lub płatki zbożowe. Ale uważaj na oferty w supermarketach, które mogą skusić do kupienia rzeczy tak naprawdę niepotrzebnych.
  • Owoce i warzywa często są tańsze, jeśli kupuje się je luzem, a nie pakowane oraz, jeżeli jest na nie sezon. Mogą również być tańsze, jeżeli kupi się je na rynku, a nie w supermarkecie (a na niektórych rynkach można znaleźć różnorodne odmiany niedostępne w supermarketach). Ale uważaj, aby nie kupić więcej owoców lub warzyw niż możesz wykorzystać, zanim się popsują, gdyż wtedy trzeba je wyrzucić.
  • Mrożone, puszkowane lub suszone owoce, warzywa i fasola mają dużą wartość odżywczą, można je przechowywać dłużej i mogą być tańsze od świeżych. Ryby w puszkach to również dobra opcja. Staraj się wybierać warianty z jak najmniejszą ilością lub bez dodatku soli lub cukru oraz kupować owoce w soku a nie w syropie.
  • Przyrządzanie posiłków w domu (na przykład pierogów, kotletów czy sałatek) często będzie tańsze – i zdrowsze – od kupowania gotowych posiłków, zwłaszcza, jeżeli gotujesz dla kilku osób.
  • Planuj swoje zakupy, staraj się trzymać swojej listy zakupów i staraj się nie chodzić na zakupy, kiedy jesteś głodny!

Dietetycy

Możesz skorzystać z porad dotyczących odżywiania udzielanych przez specjalnie wyszkolonych specjalistów – dietetyków. W niektórych klinikach są zatrudnieni dietetycy, lub też możesz otrzymać skierowanie do dietetyka, który:

  • Upewni się, że Twoja dieta zaspakaja wszystkie Twoje szczególne potrzeby dotyczące odżywiania.
  • Udzieli porad na temat diety, jeżeli Twój metabolizm zmienił się w związku z terapią HIV.
  • Regularnie sprawdzi Twoja masę ciała i upewni się, że stosunek tłuszczu do mięśni jest prawidłowy.
  • Udzieli porad dotyczących wszelkich zmian w diecie, jakie należy wprowadzić, jeżeli zachorujesz.
  • Pomoże uniknąć zatrucia.
  • Udzieli porad odnośnie radzenia sobie z różnymi objawami, na przykład zmianą smaku spowodowaną lekami.
  • Udzieli porad, jak radzić sobie z chorobami takimi, jak cukrzyca, otyłość, hiperlipidemia (wysoki poziom tłuszczu we krwi) oraz słabe przyswajanie pokarmów.
  • Udzieli porad odnośnie Twoich potrzeb żywieniowych w okresie ciąży i karmienia piersią.
  • Pomoże ustalić, czy występują u Ciebie alergie pokarmowe i nietolerancja określonych pokarmów oraz doradzi, jak sobie z nimi radzić.
  • Udzieli porad odnośnie Twoich potrzeb żywieniowych na podstawie Twojego trybu życia lub uprawianych sportów.
  • Udzieli informacji i porad dotyczących stosowania witamin, mikroelementów i terapii uzupełniających.

Niektórzy dietetycy stosują różne testy, aby ocenić ile mięśni i tłuszczu zawiera Twoje ciało. Jeżeli testy te są wykonywane regularnie, Twój dietetyk może zauważyć zmiany masy i budowy ciała przed Tobą. Możesz jednak zauważyć zmiany wagi lub budowy ciała wcześniej – na przykład, jeżeli Twoje ubrania staną się zbyt luźne lub za ciasne. Najczęściej jest to właściwy moment na dokonanie zmian w Twojej diecie lub ilości ruchu.

Alkohol

Nie ma dowodów na to, aby umiarkowane spożycie alkoholu przez osoby z HIV było szkodliwe, za wyjątkiem, gdy chorują one na inne choroby, na przykład na żółtaczkę. Wiele osób stwierdza, że niewielka ilość alkoholu (jedna lub dwie jednostki dziennie) pomaga zwalczyć stres i niepokój oraz działa pobudzająco na apetyt. Jednostka alkoholu odpowiada w przybliżeniu:

  • jednej trzeciej pinty (ok. 200 ml) piwa (5 lub 6% zawartości alkoholu)
  • połowie standardowego kieliszka wina (standardowy kieliszek wina to 175ml)
  • pojedynczej pubowej miarce mocniejszego alkoholu (25ml)
  • małemu kieliszkowi sherry lub porto (50ml).

Wyniki niektórych badań wskazują również, że wypijanie codziennie jednej lub dwóch jednostek alkoholu pomaga chronić przed chorobami serca, udarem i cukrzycą. Zaleca się, aby mężczyźni wypijali nie więcej niż trzy do czterech jednostek alkoholu dziennie, a kobiety maksimum dwie do trzech jednostek dziennie.

Nadmierne spożycie alkoholu może utrudnić przyjmowanie leków we właściwy sposób i o właściwej porze (stosowanie właściwego schematu).

Nadmierne spożycie alkoholu może również pogłębić skutki uboczne niektórych leków przeciw HIV, takie, jak podwyższony poziom tłuszczu we krwi (na przykład cholesterolu i trójglicerydów).

Nadmierne spożycie alkoholu może również skutkować wystąpieniem żółtaczki (stanu zapalnego wątroby) oraz uszkodzeń wątroby. Dla osób żyjących z HIV dbanie o wątrobę jest szczególnie istotne, zwłaszcza, że wątroba odgrywa ważną rolę w przetwarzaniu leków przeciw HIV przez Twój organizm. Osoby, u których stwierdzono współzakażenie żółtaczką typu B lub C powinny mieć świadomość, że nawet niewielka ilość alkoholu jest dla nich szkodliwa.

Picie nadmiernej ilości alkoholu może czasem wywołać wymioty. Jeżeli zwymiotujesz w ciągu godziny od przyjęcia leków przeciw HIV, ponownie weź dawkę leków.

Picie nadmiernej ilości alkoholu może również być szkodliwe dla zdrowia ogólnego, a więc nie należy wypijać tygodniowej ilości jednostek w jeden dzień. Należy również pamiętać, że alkohol może zawierać dużo kalorii, tak więc musisz uwzględniać ilość spożywanego alkoholu, jeżeli próbujesz schudnąć.

Woda i inne płyny

Właściwe nawodnienie jest bardzo ważne, gdyż zapewnia ono odpowiednią ilość płynów dla prawidłowego funkcjonowania organizmów. W Polsce zaleca się wypijanie około 2 litrów płynów dziennie – około ośmiu szklanek. Picie dużej ilości płynów jest szczególnie istotne podczas przyjmowania określonych leków przeciw HIV, takich jak atazanawir i indinawir, gdyż płyny pomagają w przetworzeniu leków przez organizm i pozwalają uniknąć skutków ubocznych.

W przypadku gorączki lub biegunki ważne jest picie dodatkowych płynów. Podobnie, jeśli ćwiczysz, konieczne jest zwiększenie ilości wypijanej wody lub innych płynów

Część z dziennej ilości płynów można wypijać w postaci soków, syropów rozcieńczonych wodą niegazowaną lub gazowaną, herbaty lub kawy. Musisz jednak pamiętać, że kawa, cola i, w mniejszym stopniu, herbata odwadniają organizm, podobnie jak alkohol.

Jeżeli masz bardzo niską liczbę komórek CD4, musisz zwracać większą uwagę na pite płyny, zwłaszcza na wodę z kranu. Najlepiej porozmawiaj ze swoim lekarzem lub innym pracownikiem służby zdrowia, jakie kroki powinieneś podjąć, aby uniknąć zakażeń związanych z wodą pitną.

Bezpieczeństwo żywności

Jeżeli Twój układ odpornościowy jest silny, ryzyko zatrucia pokarmowego nie jest większe, niż w przypadku osoby HIV-negatywnej.

Jeżeli masz niską liczbę komórek CD4, ryzyko zatrucia pokarmowego jest wyższe. Przyjmowanie leków przeciw HIV pomaga wzmocnić Twój układ odpornościowy i obniża ryzyko infekcji.

Przestrzeganie ogólnych zaleceń dotyczących przygotowywania, gotowania i przechowywania żywności również pomaga obniżyć ryzyko zatrucia pokarmowego.

Pomocne mogą być poniższe zalecenia:

  • Unikaj surowego mięsa, ryb i jajek oraz niedogotowanego kurczaka, drobiu lub wieprzowiny.
  • Unikaj serów niepasteryzowanych i pleśniowych (na przykład Brie czy Rokpol) oraz niepasteryzowanego mleka i jogurtów.
  • Unikaj żywych jogurtów oraz probiotycznych napojów i suplementów.
  • Ugotowane potrawki należy przechowywać w lodówce i zjeść je w ciągu dwóch dni. Jeśli chcesz je przechowywać dłużej, zamrażaj porcje.
  • Upewnij się, że jedzenie zostało dokładnie podgrzane, jeżeli było już wcześniej ugotowane.
  • Unikaj żywności spleśniałej lub przeterminowanej oraz pękniętych jajek.
  • Myj dokładnie owoce i warzywa.
  • Utrzymuj w czystości miejsca przygotowywania posiłków.
  • Upewnij się, że jedzenie nieugotowane jest przechowywane oddzielnie od ugotowanego.

Twoja dieta a leki przeciw HIV

  • Dobór terapii
  • Interakcje pomiędzy lekami a jedzeniem
  • Nukleozydowe/nukleotydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (NRTI/NtRTI)
  • Pigułki łączone
  • Nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (NNRTI)
  • Inhibitory proteazy
  • Inhibitory fuzji i wnikania
  • Inhibitory integrazy

Dobór terapii

Dobranie zestawu leków, który można dopasować do Twoich nawyków żywieniowych jest zazwyczaj łatwiejsze niż próba dopasowania Twoich nawyków żywieniowych do leków.

Wprowadzenie kilku prostych zasad pomoże Tobie w punktualnym przyjmowaniu leków. Porozmawiaj na ten temat, między innymi, ze swoim lekarzem lub z organizacją pomagającą osobom żyjącym z HIV, jeżeli potrzebujesz pomocy we właściwym zorganizowaniu swojej terapii.

Leki przeciw HIV coraz łatwiej przyjmować, a z wieloma z nich nie wiążą się żadne specjalne wymagania dotyczące jedzenia – możesz je przyjmować zarówno z jedzeniem, jak i oddzielnie. Jednakże niektóre zestawy leków mogą wymagać:

  • Przyjmowania leków wraz z jedzeniem.
  • Przyjmowania leków na czczo.

Interakcje pomiędzy lekami a jedzeniem

Poniższa tabela przedstawia zestawienie wymagań dietetycznych dla obecnie dostępnych leków przeciw HIV. Jeżeli lekarz przepisze Tobie nowy lek, musisz również otrzymać informacje na piśmie odnośnie jego przyjmowania, w tym informacje o ograniczeniach związanych z dietetą. Zapytaj swojego lekarza, farmaceutę lub dietetyka, jeżeli potrzebujesz więcej informacji na temat swojej diety i leków przeciw HIV.

Nukleozydowe/nukleotydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (NRTI/NtRTI)

Wymagania dotyczące jedzenia Wymagania dotyczące płynów
3TC (lamiwudyna, Epivir) Może być przyjmowany z jedzeniem lub osobno. Brak specjalnych wymagań.
abakawir (Ziagen) Może być przyjmowany z jedzeniem lub osobno. Brak specjalnych wymagań.
AZT (zidowudyna, Retrovir) Może być przyjmowany z jedzeniem lub osobno, chociaż przyjmowanie razem z jedzeniem może zmniejszyć nudności. Brak specjalnych wymagań.
d4T (stawudyna, Zerit, obecnie rzadko stosowany) Może być przyjmowany z jedzeniem lub osobno. Brak specjalnych wymagań.
ddI – tabletki powlekane dojelitowe (Videx EC, kapsułki dydanozyny, obecnie rzadko stosowane) Ważne, aby przyjmować na czczo, przynajmniej dwie godziny przed i dwie godziny po jedzeniu lub piciu czegokolwiek poza wodą. Zalecana zimna woda.
FTC (emtrycytabina, Emtriva) Może być przyjmowany z jedzeniem lub osobno. Brak specjalnych wymagań.
tenofowir (Viread) Przyjmować z jedzeniem. Brak specjalnych wymagań.

Pigułki łączone

Wymagania dotyczące jedzenia Wymagania dotyczące płynów
Atripla (połączenie efawirenzu, FTC i tenofowiru) Przyjmować na czczo (najlepiej przed zaśnięciem), aby zmniejszyć występowanie skutków ubocznych (unikać zwłaszcza przyjmowania wkrótce po bardzo tłustych posiłkach, gdyż zwiększa to ryzyko wystąpienia skutków ubocznych). Brak specjalnych wymagań.
Combivir (połączenie AZT, 3TC) Może być przyjmowany z jedzeniem lub osobno, chociaż przyjmowanie razem z jedzeniem może zmniejszyć nudności. Brak specjalnych wymagań.
Kivexa (połączenie 3TC, abakawiru) Może być przyjmowany z jedzeniem lub osobno, chociaż przyjmowanie razem z jedzeniem może zmniejszyć nudności. Brak specjalnych wymagań.
Trizivir (połaczenie AZT, 3TC, abakawiru) Może być przyjmowany z jedzeniem lub osobno. Brak specjalnych wymagań.
Truvada (połączenie tenofowiru, FTC) Przyjmować z jedzeniem. Brak specjalnych wymagań.

Nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (NNRTI)

Wymagania dotyczące jedzenia Wymagania dotyczące płynów
efawirenz (Sustiva) Przyjmować na czczo (najlepiej przed zaśnięciem), aby zmniejszyć występowanie skutków ubocznych (unikać zwłaszcza przyjmowania wkrótce po bardzo tłustych posiłkach, gdyż zwiększa to ryzyko wystąpienia skutków ubocznych). Brak specjalnych wymagań.
etrawiryna (Intelence) Przyjmować z jedzeniem lub po posiłku (w ciągu dwóch godzin od posiłku lub pół godziny od przekąski). Brak specjalnych wymagań.
newirapina (Viramune) Przyjmować z jedzeniem lub osobno. Brak specjalnych wymagań.

Inhibitory proteazy

Wymagania dotyczące jedzenia Wymagania dotyczące płynów
atazanawir (Reyataz) Przyjmować z jedzeniem lub po posiłku (w ciągu dwóch godzin od posiłku lub pół godziny od przekąski). Brak specjalnych wymagań.
darunawir (Prezista) (przyjmowany zawsze z rytonawirem) Przyjmować z jedzeniem lub po posiłku (w ciągu dwóch godzin od posiłku lub pół godziny od przekąski). Brak specjalnych wymagań.
fosamprenawir (Telzir) (zazwyczaj przyjmowany z rytonawirem) Może być przyjmowany z jedzeniem lub osobno. Osoby przyjmujące lek w postaci płynnej powinny unikać alkoholu.
indinawir (Crixivan, obecnie rzadko stosowany) Przyjmować na czczo lub po lekkiej przekąsce o niskiej zawartości tłuszczu, lub przynajmniej dwie godziny po posiłku i godzinę przed kolejnym. Zwiększenie ilości przyjmowanych płynów (staraj się wypijać przynajmniej 1,5 litra napojów bezalkoholowych dziennie), aby zmniejszyć ryzyko pojawienia się kamieni w nerkach.
lopinawir/ rytonawir (Kaletra), tabletki Przyjmować z jedzeniem lub osobno. Brak specjalnych wymagań.
lopinawir/ rytonawir (Kaletra), w płynie Należy przyjmować z jedzeniem, aby zwiększyć skuteczność. Brak specjalnych wymagań.
rytonawir (Norvir) Może być przyjmowany z jedzeniem lub osobno, ale przyjmowanie razem z tłustym posiłkiem zmniejsza ryzyko nudności (problem ten jest mniejszy w przypadku niskich dawek [100mg] rytonawiru). Brak specjalnych wymagań.
sakwinawir (Invirase) (musi być przyjmowany z rytonawirem) Przyjmować w ciągu dwóch godzin od posiłku, aby zwiększyć skuteczność. Brak specjalnych wymagań.
typranawir (Aptivus) (musi być przyjmowany z rytonawirem) Przyjmować z jedzeniem lub po posiłku, aby zmniejszyć występowanie skutków ubocznych. Brak specjalnych wymagań.

Inhibitory fuzji i wnikania

Wymagania dotyczące jedzenia Wymagania dotyczące płynów
marawirok (Celsentri) Może być przyjmowany z jedzeniem lub osobno. Brak specjalnych wymagań.
T-20 (enfuwirtyd, Fuzeon) Podawany w postaci zastrzyku. Brak wymagań dotyczących jedzenia Brak specjalnych wymagań.

Inhibitory integrazy

Wymagania dotyczące jedzenia Wymagania dotyczące płynów
raltegravir (Isentress) Może być przyjmowany z jedzeniem lub osobno. Nie przeżuwać, nie rozgniatać ani nie dzielić tabletek. Brak specjalnych wymagań.

Radzenie sobie ze skutkami ubocznymi mającymi wpływ na jedzenie

  • Nudności i wymioty
  • Biegunka
  • Nieprzyjemny smak

Jak wszystkie leki, leki stosowane w terapii HIV mogą mieć skutki uboczne. Najczęściej mogą one wystąpić, kiedy rozpoczynasz przyjmowanie danego leku, ale zwykle są one łagodne i zmniejszają się lub ustępują całkowicie po pewnym czasie. Dokładne informacje na temat skutków ubocznych znajdziesz w ulotce swojego leku.

Nudności i wymioty

Niektóre leki przeciw HIV mogą powodować nudności. Lekarz powinien zaproponować Tobie przepisanie leków przeciw nudnościom (anty-emetyków) na początku każdej serii terapii, która może powodować takie skutki uboczne. Przyjęcie leku przeciw nudnościom około 30 minut przed lekami przeciw HIV może zapobiegać wystąpieniu takich objawów.

Biegunka

Biegunka jest jednym z możliwych skutków ubocznych większości leków przeciw HIV. Często ustępuje po kilku tygodniach lub miesiącach przyjmowania leków. Zazwyczaj można sobie z nią poradzić przyjmując leki przeciwbiegunkowe. Twój lekarz powinien zaproponować Tobie przepisanie takich leków, jeżeli rozpoczynasz terapię, która może spowodować biegunkę, leki takie można również kupić bez recepty.

Jeżeli biegunka utrzymuje się przez okres dłuższy niż kilka dni, zwłaszcza, jeżeli źle się czujesz, skontaktuj się ze swoim lekarzem. Może on zasugerować pobranie próbek kału do badań pod kątem infekcji.

Zmiana diety ma mały wpływ na biegunkę związaną z inhibitorami proteazy i innymi lekami.

Są jednak dostępne leki, które mogą zatrzymać biegunkę spowodowaną lekami.

Zalicza się do nich Imodium (loperamid). Jest on dostępny na receptę od lekarza, lub też można go kupić bez recepty. Lekarz może przepisać silniejsze leki przeciwbiegunkowe, takie jak lomotil lub oktreotyd.

Zazwyczaj biegunka ustanie po kilku dniach. Staraj się unikać kawy, surowych warzyw i silnie przyprawionego jedzenia, gdyż mogą one pogorszyć biegunkę.

Ponieważ biegunka może spowodować znaczną utratę mikroelementów i wody z organizmu, ważne jest, aby pić dużo płynów lub specjalnych napojów nawadniających. Jedzenie bananów, ziemniaków, kurczaka i ryb pomoże uzupełnić potas, którego poziom u osób cierpiących na silną biegunkę najczęściej spada. Stwierdzono również, że w przypadku biegunki skutecznie działa rozpuszczalny błonnik z naturalnych źródeł, takich jak rośliny strączkowe, owies, banany, jabłka i gruszki.

W wielu przypadkach unikanie pokarmów o wysokiej zawartości tłuszczu, pęczniejącego błonnika lub laktozy pomaga zmniejszyć objawy biegunki.

Jeżeli chudniesz z powodu biegunki, musisz jak najszybciej porozmawiać z dietetykiem, który pomoże Tobie opracować smaczniejszą lub łatwiej przyswajalną dietę.

Zwiększenie lub zmniejszenie ilości błonnika w diecie może pomóc w przypadku zespołu jelita drażliwego, podobnie, jak leki przeciwskurczowe, takie, jak Colofac.

Nieprzyjemny smak

Może on być bezpośrednim skutkiem rozpuszczania się tabletek lub kapsułek leku w ustach, i w takim przypadku silne miętówki lub słodycze albo umycie zębów mogą pomóc w pozbyciu się tego smaku. Pomóc może również przyjmowanie leków razem ze szklanką zimnej, niegazowanej wody.

Jednakże wiadomo, że niektóre leki powodują zmianę smaku, kiedy zakończy się proces ich metabolizmu w organizmie. W niektórych przypadkach zmiany te są tymczasowe i znikają po kilku tygodniach, ale w innych utrzymują się. Możesz zacząć dodawać substancje nadające smak lub unikać pokarmów, które stały się niesmaczne. Możesz również porozmawiać z dietetykiem na temat swojej diety, lub też z lekarzem na temat zmiany leków, jeżeli jest to pierwszy zestaw leków przeciw HIV, jaki przyjmujesz.

KiepskieTakie sobieMoże byćBardzo dobreSuper (2 głosów, średnia: 4,50 na 5)
Loading ... Loading ...

Dodaj komentarz

© 2009 zPlusami.pl All Rights Reserved. Podziękowania
korzystanie z serwisu oznacza akceptację Regulaminu
AIDS i HIV
Serwis społecznościowy dla ludzi z HIV i chorych na AIDS. Dołącz do społeczności HIV, AIDS.
AIDS - (Acquired Immunodeficiency Syndrome) - Zespół nabytego niedoboru odporności - Jak zapobiegać, zarażeni HIV, Metody leczenia HIV i AIDS to wszystko w zPlusami.pl
HIV I AIDS to już nie tematu tabu! Nie obawiaj się o tym rozmawiać! Poznaj ludzi takich jak ty i zawiązuj znajomości! Tu znajdziesz wszystko o HIV i AIDS
Do twoje dyspozycji oddajemy - Forum HIV i Forum AIDS. Tematyczne grupy w których dowiesz się i spotkasz wartościowych i pozytywnych ludzi. Grupy AIDS i dużo artykułów o AIDS i HIV.
Polecamy: Wise | Blog IT |