Wiemy, że AIDS to zespół nabytego osłabienia odporności, zatem nie jedna, lecz więcej chorób prowadzących do całkowitego upośledzenia systemu odporności. System ten przestaje być zdolny do obrony organizmu przed infekcjami, na które inni albo w ogóle nie zapadają, albo jeśli zachorują, ich system potrafi je skuteczne zwalczyć. Pamiętajmy, że samo AIDS nie zabija, ale umożliwia to często całkiem zwykłym, pozornie niegroźnym, chorobom!
AIDS jest ostatnim, objawowym stadium zakażenia wirusem HIV (wirus wywołujący brak odporności). Od momentu zakażenia do wystąpienia pierwszych objawów choroby upływa zwykle wiele lat.

Pamiętaj! Tylko robiąc test możesz stwierdzić czy jesteś zakażony.

Jeśli myślisz że któryś z objawów występuje u Ciebie udaj się do jednego z punktów gdzie będziesz mógł zrobić test.
Listę punktów znajdziesz TUTAJ

Środowisko lekarskie podkreśla, że współcześnie upadł stereotyp dot. grup najbardziej narażonych na zakażenie. Kiedyś takimi grupami ryzyka byli narkomani, osoby świadczące usługi seksualne oraz osoby o homoseksualnej orientacji. Dziś nie ma już ryzykownych grup, są tylko ryzykowne zachowania. Do zakażenia HIV dochodzi w wyniku kontaktu człowieka z każdym płynem ustrojowym, w którym znajdują się zainfekowane wirusem komórki lub obecne jest zakażone wirusami osocze. Szczególnie niebezpieczny jest kontakt z krwią, bowiem w niej jest największe stężenie czynnika zakaźnego. Aby doszło do zakażenia płyny te muszą mieć kontakt z błonami śluzowymi bądź z uszkodzoną skórą (nieuszkodzona zdrowa skóra jest bariera dla wirusa). Pamiętajmy, że HIV nie przenosi się przez ślinę, mocz, kał, pot, łzy czy tez dotyk, kichnięcie. Nie zarazimy się również poprzez używanie wspólnych sztućców, korzystanie z wspólnej toalety czy przez wspólną kąpiel w basenie. HIV nie jest przenoszony przez zwierzęta, komary czy inne insekty.

Możesz się obawiać zakażenia HIV jeżeli:

-  miałeś tzw. zachowanie ryzykowne np. odbyłeś przygodny stosunek płciowy,

-  dowiedziałeś się, że Twój partner był zakażony wirusem HIV,

- przyjmujesz narkotyki za pomocą iniekcji i nie jesteś pewien czy używane przez Ciebie igły i strzykawki były sterylne,

Wiele osób uważa, że ryzyko zakażenia HIV i innymi wirusami przenoszonymi przez krew wiąże się tylko z iniekcjami dożylnymi. Natomiast iniekcje domięśniowe czy podskórne łączą się z takim samym ryzykiem.

Niestety, zapobieganie za pomocą szczepionki aktualnie jeszcze nie jest możliwe. Pozostaje zatem jedynie profilaktyka polegająca na poznaniu dróg i źródeł zakażenia i ograniczeniu bądź zaniechaniu tzw. zachowań ryzykownych. Sami musimy sobie odpowiedzieć na pytanie, czy zdarzyły się sytuacje, które mogły narazić nas na ryzyko zakażenia?!

W początkowej fazie zakażenia, gdy HIV wnika do organizmu żadne objawy nie są zauważalne ani odczuwalne. Ten wczesny okres zakażenia nazywamy Pierwotną infekcją HIV. Pierwsze objawy mogą się pojawić w chwili, gdy organizm zakażonej osoby zaczyna walczyć z wirusem i wytwarza przeciwciała przeciwko niemu. Objawy mogą przybierać następujące formy: bóle głowy, mięśni, lekkie nabrzmienie węzłów chłonnych. Są to objawy podobne do objawów grypowych. Powszechny dostęp do informacji na temat zakażenia HIV,  często powoduje lawinę podejrzeń, czy przypadkiem banalne przeziębienie nie jest objawem pierwotnej infekcji HIV? Niepokój nieraz pojawia się zupełnie bez związku czasowego z ryzykownym zachowaniem (zaistniałym nawet kilka lat wstecz). Musimy zachować zdrowy rozsądek i pamiętać o tym, że przecież nie każdy ból w klatce piersiowej  sugeruje zawał… Podobnie jest w tym przypadku.

Okres pierwotnej infekcji trwa od 7 do 14 dni, po czym objawy ustępują. Okres pomiędzy zakażeniem a pojawieniem się przeciwciał anty-HIV nazywamy okienkiem serologicznym. Może on trwać od kilku do kilkunastu tygodni, a czasem i dłużej. Jest to bardzo niebezpieczna sytuacja, ponieważ osoba zakażona nie jest tego świadoma i może w tym czasie zakażać innych ludzi.

Po okresie pierwotnej infekcji nadchodzi, zazwyczaj długi, okres bezobjawowy. W tym czasie zwykle brak jest jakichkolwiek oznak zakażenia. Niestety pod „płaszczem spokoju” i remisji objawów wirus podstępnie zaczyna się namnażać niszczy coraz więcej limfocytów CD4+. Okres ten może trwać bardzo różnie ( od 1 roku do 15 lat ), zależy on od systemu immunologicznego danego chorego. W końcowej fazie cyklu bezobjawowego pojawiają się pierwsze symptomy świadczące  o tym, że układ odpornościowy jest już znacznie wyniszczony, i że nie jest już w stanie się bronić. Mogą tu pojawić się objawy tj., :

•nagły spadek masy ciała
•suchy, uporczywy kaszel
•nawracająca gorączka lub obfite nocne poty
•bardzo nasilone i niewyjaśnione uczucie zmęczenia
•powiększone pachowe, pachwinowe i szyjne węzły chłonne
•utrzymująca się ponad tydzień biegunka
•białe plamki lub niecodzienne krostki w obrębie języka, jamy ustnej lub w gardle
•czerwone, brązowe, różowe lub purpurowe plamki w poziomie skóry lub pod nią, w obrębie jamy ustnej, nosa lub powiek
Dodatkowo oprócz tych objawów dołączają się infekcje oraz często inne groźne choroby (np. nowotwory). AIDS jest końcowym stadium choroby, będącej skutkiem zakażenia HIV. Pamiętać należy, ze samo zakażenie wirusem HIV bardzo często występuje bezobjawowo. Pojawienie się objawów zwiastuje raczej realne zagrożenie AIDS. AIDS to rozpoznanie lekarskie oparte na spełnieniu określonych kryteriów. Wiele osób zakażonych wirusem HIV przez wiele lat nie ma żadnych objawów. Jednak musimy pamiętać, że ostatnie stadium infekcji HIV czyli ta pełnoobjawowa choroba AIDS, rozwija się dość gwałtownie, gdyż system odporności jest tak zniszczony przez wirusa i organizm pozostaje całkowicie bezbronny wobec różnych groźnych chorób.

Warto wspomnieć, że Bradford McIntyre (zakażony wirusem HIV od 1984 r.) obok powyższych objawów, zwraca uwagę na utratę podskórnej tkanki tłuszczowej z twarzy, powszechnie nazywaną zanikiem tkanki tłuszczowej. Zaznacza, iż osoby zakażone często są zmotywowane do pracy nad przyrostem masy ciała i potrafią wypracować mięśnie na rękach, ramionach i w innych partiach, to jednak nie są w stanie powstrzymać zaniku tkanki tłuszczowej na twarzy. Stopniowe zanikanie tkanki tłuszczowej u osób zakażonych, niesie ze sobą objawy natury psychicznej- występuje wielki niepokój związany ze zmianą rysów twarzy, często z powodu stygmatyzacji i dyskryminacji. Okoliczności te, z kolei wpływają na poczucie własnej wartości i mogą prowadzić do wycofania społecznego czy izolacji. Trudno się z tym nie zgodzić, aczkolwiek mamy wątpliwości, czy jest to oczywisty objaw już AIDS czy też, jest on bezpośrednim wynikiem działania leków. Na to pytanie nie znamy pewnej odpowiedzi.(!?)

Pamiętajmy, że infekcja wirusem HIV i choroba AIDS różni się u każdej osoby, zarówno pod względem samego rozwoju czasowego choroby, jak i obserwowanych objawów, w szczególności zależnych od systemu immunologicznego jednostki.

Czy wiesz, że…