zPlusami.pl Jedyna taka społeczność

Blog

LECZENIE HIV/AIDS

W ostatnich latach dokonał się ogromny postęp w leczeniu AIDS. Obecnie zakażenie wirusem HIV-1 uważa się za chorobę przewlekłą, a nie za wyrok śmierci. To prawda, ale niestety dotyczy to tylko osób, które mają dostęp do leków, dzięki którym zahamować można namnażanie się wirusów.


Chcesz wiedzieć więcej? Zapraszamy do dyskusji Forum

Mieszkańcy krajów zachodnich mają łatwiejszy dostęp do wczesnej diagnostyki oraz coraz bardziej skutecznych leków. Wprowadzenie pod koniec lat dziewięćdziesiątych aktywnej terapii przeciwretrowirusowej (Z ang. HAART) pozwoliło osobom zakażonym na, w miarę możliwości, normalne życie przy zachowaniu reżimu przyjmowanych leków. Coraz to nowsze farmaceutyki spowalniają tempo rozprzestrzeniania wirusa w organizmie chorego uniemożliwiając jego replikację. Leczenie jest tak skuteczne, że w krajach gdzie jest ono refundowane, przypadki śmierci w wyniku AIDS są sporadyczne.

Niestety sama terapia HAART jest bardzo droga. Chory musi co jakiś czas poddawać się badaniom określającym ilość cząstek wirusa we krwi i ogólną kondycję układu immunologicznego. W związku z tym, że HIV szybko nabiera oporności na stosowane leki, ich kombinacja musi być często zmieniana i modyfikowana. Wymaga to zarówno dobrego dostępu do opieki medycznej jaki i jej odpowiedniego finansowania. Niestety te warunki są rzadko spełniane w krajach afrykańskich.

Przyjmowanie nowoczesnych leków przeciwretrowirusowych, oprócz bezpośredniego efektu w postaci poprawienia rokowań leczonych pacjentów ma również wpływ na przenoszenie wirusa. W wyniku terapii ilość cząsteczek wirusa we krwi może zmaleć nawet 2000 razy(!). Ten fakt sprawia, że osoby, które biorą leki mają około 25 krotnie mniejszą szansę na zakażenie innych. Obecnie około 30% osób żyjących z HIV poddawanych jest terapii, ale zazwyczaj dostają oni leki wtedy, gdy choroba jest już w bardzo zaawansowanym stadium. Pamiętajmy, że AIDS jest końcowym etapem choroby. Narastanie liczby kopii wirusa we krwi oraz spadek liczby limfocytów CD4 świadczy o postępie choroby. Zastosowanie leczenia przeciwwirusowego może znacząco opóźnić wystąpienie pełnoobjawowego AIDS. Im wcześniejsze i intensywniejsze leczenie, tym okres bezobjawowy jest dłuższy. Także intensywne leczenie przeciwwirusowe skojarzone z leczeniem zakażeń oportunistycznych oraz terapia przeciwnowotworowa w AIDS może przedłużyć życie chorego nawet o wiele lat. W wielu przypadkach nawet do czasu naturalnej śmierci.

Najważniejsza jednak jest profilaktyka.
Na razie jest ona przede wszystkim oparta na unikaniu niepewnych kontaktów seksualnych oraz zaniechaniu stosowania technik seksualnych (szczególnie analnych) związanych z większym ryzykiem uszkodzeń powłok ciała, zwłaszcza śluzówek.

W sytuacji stwierdzenia świeżego zakażenia można profilaktycznie zastosować lek przeciwwirusowy, przede wszystkim Zydowudynę (AZT). Podawanie tego leku przez 1 miesiąc zmniejsza w ok. 80% ryzyko zakażenia. Leczenie zapobiegawcze ma sens, jeśli się je zacznie w ciągu 24 godzin od momentu kontaktu z wirusem, a najlepiej – w ciągu kilku godzin. Ryzyko choroby jest jednak w takich przypadkach małe, dlatego część lekarzy neguje potrzebę leczenia przeciwwirusowego, które jest drogie i obarczone działaniami niepożądanymi.

Obecnie stosowane są leki z różnych grup. Do pierwszej grupy należą nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy. Klasycznym lekiem jest wspomniana wyżej Zydowudyna (AZT). Inne leki z tej grupy to: Lamiwudyna (3TC), stawudyna, zalcytabina. Inną grupę leków przeciwwirusowych tworzą inhibitory proteazy, np. Indinavir (IND), czy ritonavir (RIT).

Wprowadzane są nowe leki hamujące aktywność odwrotnej transkryptazy, które są w stanie zahamować replikowanie zmutowanego wirusa (prowirusa). Zalicza się do nich Newirapina. Nową grupą leków są środki hamujące aktywność integrazy, która powoduje przyłączenie prowirusowego DNA do genomu zakażonej komórki. Są różne próby hamowania oddziaływania wirusa na komórki docelowe. Za pomocą cytokin lub peptydów, naśladujących ich działanie, usiłuje się blokować dostęp wirusa do komórki. Są też inne próby leczenia. Np. immunostymulacja, polegająca na podawaniu rekombinowanego wirusa pozbawionego jednego z białek otoczki (kapsydu), umożliwiającego wnikanie wirusa do komórki. Limfocyty w kontakcie z niepełnym wirusem mogą w przyszłości wykazywać większą odporność na zakażenie zwykłym wirusem.

Współcześnie stosuje się kombinowaną, dwu- lub trzylekową terapię (skojarzoną), która zapewnia osobom seropozytywnym znaczące wydłużenie bezobjawowego okresu choroby. W pełnoobjawowym AIDS trzylekowa terapia także wydłuża przeżycie.

Współcześnie konkurują trzy “szkoły” leczenia. Pierwsza zakłada bardzo intensywne, agresywne leczenie już we wczesnym okresie choroby. Druga – przeciwnie, zaleca znaczny umiar w stosowaniu terapii kombinowanej, biorąc pod uwagę działania niepożądane, koszty leczenia. Wedle trzeciej “szkoły” leczenie przeciwwirusowe jest częścią rozmaitych oddziaływań leczniczych na układ immunologiczny. Oprócz leków podaje się np. wymienioną wcześniej interleukinę
Pierwotna profilaktyka przeciwwirusowa jest uzupełniana przez leki zapobiegające rozwojowi zakażeń oportunistycznych.

Stosuje się je u tych osób żyjących z HIV, u których stwierdzono spadek liczby limfocytów T do 200 w mm3. Podaje się wtedy antybiotyki i chemioterapeutyki, które hamują szybkie w takich razach namnażanie się drobnoustrojów (bakterii i grzybów). Kryterium włączenia leków przeciwwirusowych w zakażeniu HIV, szczególnie w okresie bezobjawowym, ma charakter laboratoryjny. Skuteczność terapii przeciwwirusowej ocenia się na podstawie wyników badań laboratoryjnych. W jej ocenie bierze się pod uwagę zarówno liczbę limfocytów CD4 , jak i liczbę kopii RNA w określonej objętości badanej krwi. Terapia jest skuteczna wtedy , gdy zmniejszenie stężenia RNA HIV w osoczu osiągnie wartość 1,5 do 2,0 log w ciągu 4 tygodni. Im szybszy spadek stężenia RNA, tym prognoza na przyszłość jest lepsza. Oczywiście pełnoobjawowe AIDS jest wskazaniem do leczenia przeciwwirusowego.

Leczenie przeciwwirusowe jest obarczone objawami niepożądanymi, niekiedy bardzo nasilonymi – w stopniu uniemożliwiającym kontynuowanie terapii. Szczególnie niebezpieczne są powikłania z ośrodkowego układu nerwowego, takie jak ogniskowa postępująca encefalopatia, schorzenie nie poddające się leczeniu. Zdarza się, że podjęte leczenie nie jest skuteczne. Są tego różne przyczyny, m.in. także brak współpracy pacjenta z lekarzem. Jeśli zawodzą leki, dokonuje się zmiany schematu leczenia.

Oprócz leczenia przeciwwirusowego, skierowanego przeciw HIV, które stanowi podstawę terapii, konieczne jest zwalczanie zakażeń oportunistycznych. Ich leczenie jest oparte na wypróbowanych metodach antybiotykoterapii. Gruźlicę leczy się typowymi lekami przeciwgruźliczymi. Niestety terapia przeciwprątkowa może nie przynieść powodzenia. W AIDS zdarzają się niejednokrotnie szczepy prątka oporne na leczenie. Żaden inny wirus atakujący człowieka nie jest tak trudny do usunięcia z organizmu jak wirus HIV. Jest on wyjątkowo przebiegły gdyż ulega bardzo często mutacjom.

Osoby chore na AIDS stosujące odpowiednie leczenie i regularnie badające stan swojego układu odpornościowego żyją normalnie. Ich choroba nie musi być widoczna. Przy dostatecznym wzroście liczby limfocytów CD4 pacjenci odzyskują siły, a choroby oportunistyczne występują u nich rzadko lub wcale. Następuje to jednak tylko, gdy pacjent bardzo skrupulatnie stosuje się do wymogów podjętego leczenia. Jego dieta powinna być urozmaicona, bogata we wszystkie składniki pokarmowe. Zastosowane leczenie znacznie wydłuża życie chorego.

Pozostaje nam mieć nadzieję, że naukowcom uda się w końcu stworzyć farmaceutyk, który będzie skutecznie zwalczał wirusa lub choćby produkt, który nauczy organizm rozpoznawać i niszczyć zaatakowane wirusem komórki nie dopuszczając do degradacji organizmu.

Czy wiesz, że…

Banany mogą stać się źródłem nowego, taniego leku hamującego zakażenie wirusem HIV – informuje “The Daily Mail. Naukowcy twierdzą, że wyizolowana z nich substancja działa równie dobrze, jak dwa istniejące preparaty.”

Naukowcy z USA odkryli, że lektyna znaleziona w bananach może hamować zakażenie HIV poprzez blokowanie wejścia do organizmu wirusom. Działa na białka otoczki, która ochrania materiał genetyczny wirusa.
Problem z niektórymi lekami na HIV polega na tym, że wirus mutuje i staje się na nie odporny. Jednak w obecności lektyny mutacja przebiega o wiele trudniej – twierdzi główny autor badań Michael Swanson z Uniwersytetu Michigan.

KiepskieTakie sobieMoże byćBardzo dobreSuper (12 głosów, średnia: 4,67 na 5)
Loading ... Loading ...

5 responses to “LECZENIE HIV/AIDS”

  1. marcin mówi:

    co sie stanie gdy miesiac osoba nie bierze leków a czuje sie dobrze

    1. hiv mówi:

      Wirus po przerwani terapii zaczyna namnazac sie w bardzo szybkim tempie i czesto mutuje,ale nie jest to zwiazane z objawami,ktore sa widoczne natychmiast. Tak jak w przypadku zakazenia czesto jest ono bezobjawowe,tak w przypadku przerwania terapii, pacjent moze czuc sie dobrze,ale hiv moze nabrac odpornosci na stosowana wczesniej terapie.

    1. Anonim mówi:

      sam jesteś ciotą

Dodaj komentarz

© 2009 zPlusami.pl All Rights Reserved. Podziękowania
korzystanie z serwisu oznacza akceptację Regulaminu
AIDS i HIV
Serwis społecznościowy dla ludzi z HIV i chorych na AIDS. Dołącz do społeczności HIV, AIDS.
AIDS - (Acquired Immunodeficiency Syndrome) - Zespół nabytego niedoboru odporności - Jak zapobiegać, zarażeni HIV, Metody leczenia HIV i AIDS to wszystko w zPlusami.pl
HIV I AIDS to już nie tematu tabu! Nie obawiaj się o tym rozmawiać! Poznaj ludzi takich jak ty i zawiązuj znajomości! Tu znajdziesz wszystko o HIV i AIDS
Do twoje dyspozycji oddajemy - Forum HIV i Forum AIDS. Tematyczne grupy w których dowiesz się i spotkasz wartościowych i pozytywnych ludzi. Grupy AIDS i dużo artykułów o AIDS i HIV.
Polecamy: Wise | Karcher | Blog IT | Wycena przedsiębiorstwa