zPlusami.pl Jedyna taka społeczność

Blog

CIĄŻA a HIV

Dobre Wieści

W związku z postępem w opiece i terapii HIV wiele kobiet żyjących z HIV (HIV-pozytywnych) żyje dłużej, i są zdrowsze. Myśląc o swojej przyszłości, niektóre z tych kobiet decydują się na posiadanie dzieci, których zawsze pragnęły.


Dobra wiadomość brzmi, że postępy w terapii HIV również znacząco obniżyły ryzyko przeniesienia HIV z matki na dziecko (określane jako ryzyko zakażenia HIV dziecka przez matkę). Jeżeli matka stosuje właściwe środki medyczne, ryzyko zakażenia może spać z 1 przypadku na 4 (kiedy nie są przyjmowane żadne leki przeciw HIV) do poniżej 1 przypadku na 50 (przy przyjmowaniu właściwych leków przeciw HIV). Ponadto badania pokazują, że ciąża nie przyspiesza rozwoju zakażenia HIV u matki.

Zanim Zajdziesz w Ciążę

Przed zajściem w ciążę ważne jest staranne planowanie:

  • Omów swoje plany z lekarzem zajmującym się Twoją terapią HIV, aby upewnić się, że otrzymujesz właściwą terapię, zapewniającą Twoje zdrowie i obniżającą ryzyko przeniesienia HIV na Twoje dziecko (więcej na ten temat w następnej części)
  • Znajdź lekarza położnika lub położną znających się na opiece nad kobietami z HIV. Mogą omówić z Tobą możliwości zajścia w ciążę obciążone jak najmniejszym ryzykiem dla Twojego partnera.
  • Poproś lekarza zajmującego się Twoją terapią HIV oraz położnika lub położną, aby porozmawiali ze sobą i skoordynowali działania, co zapewni objęcie Ciebie właściwą opieką przed zajściem w ciążę oraz w jej w trakcie
  • Przejdź badania na choroby przenoszone drogą płciową oraz żółtaczkę typu B i C
  • Przestań palić, pić alkohol i przyjmować narkotyki. Wszystkie te nałogi są szkodliwe dla zdrowia Twojego i Twojego dziecka.
  • Rozpocznij przyjmowanie zestawów witaminowych dla kobiet w ciąży (witamin „prenatalnych”) zawierających kwas foliowy i wapno, w okresie, kiedy starasz się zajść w ciążę. W ten sposób można zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia niektórych wad urodzeniowych.
  • Jeżeli rodzina i przyjaciele nie wspierają Twojej decyzji zajścia w ciążę, stwórz sieć wsparcia ludzi troskliwych, bezstronnych i dobrze wykształconych w zakresie HIV i ciąży. Twoja sieć wsparcia może obejmować pracowników służby zdrowia, doradców i inne kobiety HIV-pozytywne, rozważające zajście w ciążę, lub które urodziły dzieci.

Jeżeli jesteś kobietą HIV-pozytywną lub mężczyzną HIV-pozytywnym, szukającym dalszych informacji na temat zajścia w ciążę lub posiadania dziecka, proszę zajrzeć do poniższego dokumentu:

Ciąża w przypadku kobiet żyjących z HIV

Wytyczne Dotyczące Ciąży

Grupa ekspertów zajmujących się ciążą u kobiet HIV-pozytywnych opracowała wytyczne dostarczające informacji na temat odpowiedniej opieki i terapii dla kobiet HIV-pozytywnych, które są lub mogą zajść w ciążę.

Jako pierwszy krok wytyczne dotyczące ciąży zalecają dokładne badania, w tym badania krwi, w celu sprawdzenia stanu zdrowia oraz stanu infekcji HIV. Należy przeprowadzić badanie oporności (sprawdzające oporność wirusa HIV na leki) w przypadku, gdy:

  • Rozpoczynasz przyjmowanie leków na HIV
  • Przyjmujesz leki na HIV, a Twoje miano wiremii jest na poziomie wykrywalnym (500-1.000 kopii lub więcej)

Wyniki testu oporności mogą pomóc Tobie i Twojemu lekarzowi dobrać najlepsze dla Ciebie leki.

Leki przeciw HIV mogą obniżyć ryzyko przeniesienia HIV z matki na dziecko. Z tej przyczyny przyjmowanie leków przeciw HIV zalecane jest w przypadku wszystkich kobiet w ciąży, niezależnie od liczby komórek CD4 i miana wiremii. Nawet w przypadku, gdy matka nie potrzebuje terapii HIV ze względu na jej zdrowie, ważne jest, aby przyjmowała leki przeciw HIV w celu obniżenia ryzyka przeniesienia wirusa z matki na dziecko. Leki należy przyjmować zgodnie z zaleceniami, aby zapewnić ich jak najlepsze działanie.

Niektóre leki przeciw HIV nie powinny być stosowane, lub też należy je stosować ostrożnie, ze względu na możliwe skutki uboczne dla matki lub dla rozwijającego się dziecka. Przykłady takich leków obejmują leki o nazwie Sustiva (efawirenz), Atripla (zawierający Sustiva), Viread (tenofowir), oraz połączenie Videx (didanozyna, ddI) i Zerit (stawudyna, d4T) lub Zerit i Retrovir (zydowudina lub AZT). Nie należy rozpoczynać terapii Viramune (nwvirapina) u kobiet HIV-pozytywnych o liczbie komórek CD4 przekraczającej 250.

Omów ryzyko i korzyści związane z lekami przeciw HIV ze swoim lekarzem, w celu podjęcia decyzji, która terapia jest najlepsza dla Ciebie i Twojego dziecka.

Leki Przeciw HIV a Ciąża

Podjęcie decyzji, kiedy rozpocząć terapię, zależy od Twojego stanu zdrowia oraz kiedy stwierdzisz, że jesteś w ciąży. Wytyczne dotyczące ciąży podają następujące zalecenia:

Dla Kobiet HIV-pozytywnych nieprzyjmujących leków przeciw HIV

  1. Jeżeli terapia jest potrzebna ze względu na stan zdrowia kobiety: powinna przyjmować zestaw leków przeciw HIV zgodnie z wytycznymi dotyczącymi terapii u osób dorosłych niebędących w ciąży. Jeżeli to możliwe, jednym z leków w zestawie powinien być Retrovir. Terapia przeciw HIV powinna rozpocząć się jak najszybciej, w tym w pierwszym trymestrze (trzech miesiącach) ciąży.
  2. Jeżeli terapia nie jest potrzebna ze względu na stan zdrowia kobiety: powinna ona również przyjmować terapię przeciw HIV, aby zapobiec zakażeniu dziecka przez matkę. Należy stosować Retrovir, w większości przypadków, w połączeniu z innymi lekami przeciw HIV. Kobiety w pierwszym trymestrze ciąży mogą rozważyć rozpoczęcie przyjmowania leków przeciw HIV po upłynięciu pierwszych 10-12 tygodni ciąży. Po urodzeniu dziecka, należy przebadać matkę, aby sprawdzić, czy powinna kontynuować terapię HIV ze względu na swój stan zdrowia.

W obu podanych powyżej przypadkach przyjmowanie leków przeciw HIV należy kontynuować podczas porodu i narodzin dziecka. W tym czasie należy przejść na dożylne podawanie Retroviru. Po urodzeniu dziecko powinno przez sześć tygodni otrzymywać Retrovir w płynie.

Dla Kobiet HIV-pozytywnych już przyjmujących leki przeciw HIV

Przyjmuj dotychczasowe leki przeciw HIV, jeżeli zmniejszały one miano wiremii, a w ich przypadku nie wykazano, że są one szkodliwe dla ciężarnej matki lub rozwijającego się dziecka (patrz lista powyżej). Jeżeli leki nie działają, należy zmienić je na skuteczniejszy zestaw. Jeżeli to możliwe, jednym z leków w zestawie powinien być Retrovir. Przyjmowanie leków przeciw HIV należy kontynuować podczas porodu i narodzin dziecka, kiedy matka powinna otrzymywać  Retrovir dożylnie. Po urodzeniu dziecko powinno przez sześć tygodni otrzymywać Retrovir w płynie.

Dla ciężarnych kobiet HIV-pozytywnych w trakcie porodu, które wcześniej nie przyjmowały leków przeciw HIV

Kobieta w trakcie porodu, która nie przyjmowała leków przeciw HIV, nadal może obniżyć ryzyko zakażenia swojego dziecka przyjmując leki przeciw HIV podczas porodu oraz poprzez zastosowanie terapii dziecka przez krótki okres po porodzie. Wytyczne zalecają następujące możliwości:

  1. Dożylny Retrovir dla matki podczas porodu oraz Retrovir w płynie dla dziecka przez sześć tygodni po urodzeniu
  2. Pojedyncza dawka Viramune dla matki na początku porodu oraz dożylnie Retrovir w czasie porodu. Należy rozważyć dodatkowo podawanie Epiviru (lamiwudina lub 3TC) podczas porodu oraz dalsze podawanie Retroviru i Epiviru przez trzy do siedmiu dni po porodzie. W ten sposób obniża się ryzyko uodpornienia wirusa matki na Viramune. Dziecko otrzymuje pojedynczą dawkę Viramune oraz Retrovir w płynie przez sześć tygodni.
  3. Dożylny Retrovir dla matki podczas porodu oraz Retrovir w płynie plus leki dodatkowe dla dziecka po urodzeniu. Jednakże nie ma jasności, czy taka strategia zmniejsza bardziej ryzyko zakażenia.

Po urodzeniu dziecka, należy przebadać matkę, aby sprawdzić, czy powinna kontynuować terapię HIV ze względu na swój stan zdrowia.

Dla dzieci urodzonych przez kobiety HIV-pozytywne, które nie przyjmowały leków przed lub w trakcie porodu

Dziecko nadal może zostać objęte terapią w celu obniżenia ryzyka zakażenia. Wytyczne zalecają następujące opcje:

  1. Płynny Retrovir podawany dziecku przez sześć tygodni, rozpoczynając jak najszybciej po urodzeniu.
  2. Płynny Retrovir, plus leki dodatkowe, podawany dziecku.  Jednakże nie ma jasności, czy taka strategia zmniejsza bardziej ryzyko zakażenia.

Po urodzeniu dziecka, zaleca się przebadanie matki, aby sprawdzić, czy powinna zostać objęta terapią przeciw HIV.

Inwazyjne Badania, Procedury i Poród

Jest cała liczba inwazyjnych badań prenatalnych, takich jak amniopunkcja, biopsja kosmówki czy kordocenteza, które mogą zwiększyć ryzyko zakażenia dziecka HIV. Porozmawiaj ze swoim lekarzem, czy przeprowadzenie tych badań jest konieczne. Podczas porodu należy unikać, w miarę możliwości niektórych procedur, takich, jak stosowanie inwazyjnego monitorowania i kleszczy lub używanie próżnociągu.

Mamy 2 rodzaje porodu: cesarskie cięcie i poród przez pochwę:

Cesarskie cięcie

Cesarskie cięcie z wyboru lub planowane jest przeprowadzane, zanim poród się rozpocznie i zanim dojdzie do przerwania pęcherza (błon otaczających dziecko). W ten sposób zmniejsza się kontakt dziecka z krwią matki, co może w niektórych przypadkach ograniczyć ryzyko zakażenia. Ponieważ cesarskie cięcie wymaga zabiegu chirurgicznego, wiąże się z nim pewne ryzyko. U kobiet po cesarskim cięciu występuje wyższe ryzyko infekcji niż w przypadku kobiet, które urodziły przez pochwę. Cesarskie cięcie jest zalecane w przypadku ciężarnych kobiet żyjących z HIV, które:

  • Mają nieznane miano wiremii
  • Mają miano wiremii przekraczające 1.000 kopii w 36 tygodniu ciąży

Poród przez pochwę

W przypadku kobiety przyjmującej skojarzoną terapię przeciw HIV, o niskim mianie wiremii (poniżej 1.000 kopii) cesarskie cięcie raczej nie zmniejszy już niskiego ryzyka zakażenia dziecka HIV.

Decyzję na temat, jaki poród będzie najlepszy, należy omówić ze swoim lekarzem na początku ciąży.

Po Urodzeniu Dziecka

W ciągu pierwszych sześciu tygodni noworodek będzie musiał przyjmować Retrovir (zydowudinę) (i być może inne leki przeciw HIV). Zanim noworodek zacznie przyjmować leki, należy wykonać u niego pełną morfologię krwi.  Niemowlę będzie również musiało przyjmować leki zapobiegające zapaleniu płuc po zakończeniu terapii Retrovirem, za wyjątkiem, gdy posiadane wiarygodne informacje potwierdzają, że niemowlę nie jest zarażone HIV. Konieczność przyjmowania leków nie oznacza, że dziecko jest chore, są to środki zapobiegawcze obniżające ryzyko wystąpienia zakażenia HIV i innych chorób.

Dziecko przejdzie kilka testów na obecność HIV w celu sprawdzenia, czy zostało zakażone. Należy przeprowadzić oznaczanie wirusów metodą  PCR DNA HIV i/lub badanie PCR RNA HIV. Oznaczanie wirusów sprawdza obecność wirusa HIV, a nie przeciwciał przeciw HIV. Testów na obecność przeciwciał HIV, powszechnie stosowanych do oznaczania infekcji HIV u dorosłych, nie należy stosować u noworodków, gdyż niemowlęta są nosicielami przeciwciał matki przez okres od 12 do 18 miesięcy.

Badanie na obecność wirusów HIV należy przeprowadzić w okresie od 14 do 21 dni, następnie po jednym lub dwóch miesiącach oraz kolejne w okresie od czwartego do szóstego miesiąca. Pozytywny test na obecność wirusa HIV należy potwierdzić drugim testem. Dwa pozytywne testy na obecność wirusa HIV stanowią diagnozę zakażenia HIV. HIV można wykluczyć w przypadku dwóch lub więcej testów negatywnych, przeprowadzonych w pierwszym miesiącu, i następnie w czwartym miesiącu lub później, jeżeli matka nie karmi piersią. Wielu specjalistów potwierdza status HIV-negatywny za pomocą testu na obecność przeciwciał przeciw HIV, kiedy niemowlę ma 12 do 18 miesięcy.

Ponieważ dziecko może zostać zakażone HIV poprzez mleko matki, ważne jest, aby nie karmić piersią, jeżeli są dostępne inne możliwości. Możesz nawiązać silną więź z dzieckiem nawet wtedy, gdy karmisz butelką.

Podsumowanie

Decyzja o posiadaniu dziecka to wielki krok dla każdej kobiety, ale w przypadku kobiet HIV-pozytywnych jest to znacznie bardziej skomplikowane. Zanim podejmiesz próby zajścia w ciążę, porozmawiaj ze swoim lekarzem i położnikiem lub położną.  Planując z wyprzedzeniem możesz zrobić wiele, aby ochronić zdrowie swoje i swojego dziecka.

Ostatnia uwaga: Badacze chcą się dowiedzieć jak najwięcej na temat skutków przyjmowania leków przeciw HIV w czasie ciąży. W USA założono więc internetowy rejestr www.APRegistry.com. Poza możliwością zarejestrowania się (rejestracji dokonuje lekarz prowadzący), w części dla pacjentów zawiera on również wytyczne odnośnie stosowania leków antyretrowirusowych, m.in. dla kobiet w ciąży.

Projekt The Well

Kwiecień 2011

KiepskieTakie sobieMoże byćBardzo dobreSuper (Jeszcze nie oceniony)
Loading ... Loading ...

2 responses to “CIĄŻA a HIV”

  1. On mówi:

    Żeby każdy tak myślał jak ty Kasiu…

  2. kasia72 mówi:

    ja żyję z HIV od ponad 15lat, dziwię się, że ludzie uważają tą chorobę za koniec świata, uważam ze są gorsze przypadłości niz HIV np rak – wykańcza szybciej :) Mam dziecko zdrowe ma 14 lat, to naprawdę nie koniec, stało się i trudno trzeba żyć dalej …

Dodaj komentarz

© 2009 zPlusami.pl All Rights Reserved. Podziękowania
korzystanie z serwisu oznacza akceptację Regulaminu
AIDS i HIV
Serwis społecznościowy dla ludzi z HIV i chorych na AIDS. Dołącz do społeczności HIV, AIDS.
AIDS - (Acquired Immunodeficiency Syndrome) - Zespół nabytego niedoboru odporności - Jak zapobiegać, zarażeni HIV, Metody leczenia HIV i AIDS to wszystko w zPlusami.pl
HIV I AIDS to już nie tematu tabu! Nie obawiaj się o tym rozmawiać! Poznaj ludzi takich jak ty i zawiązuj znajomości! Tu znajdziesz wszystko o HIV i AIDS
Do twoje dyspozycji oddajemy - Forum HIV i Forum AIDS. Tematyczne grupy w których dowiesz się i spotkasz wartościowych i pozytywnych ludzi. Grupy AIDS i dużo artykułów o AIDS i HIV.
Polecamy: Wise | Blog IT |